daily labours left for hometowns: ਮਜ਼ਦੂਰ ਵਾਪਿਸ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਣ ਲਈ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਕਰੀਬ 1000 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਆਰਾ-ਪਟਨਾ ਜਾਣ ਲਈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਣ ਲਈ ਠੇਲੇ ‘ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। 12 ਠੇਲ੍ਹੇਆਂ ‘ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ 40 ਲੋਕਆਪਣੇ ਪਿੰਡ-ਘਰ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ ਹਨ। ਐਨਐਚ -24 ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਦੋ ਸੈਂਕੜੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਸੜਕ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ, ਜੋ ਬੱਸਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲਦਿਆਂ ਹੀ ਬੰਨ੍ਹੇ ਬੈਗਾਂ ਨਾਲ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਯੂਪੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਏ ਹਨ। ਬੱਸ ਨਾ ਮਿਲਣ ਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਪੈਦਲ ਹੀ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਛਿਜਾਰਸ਼ੀ ਕੱਟ ਤੇ ਬੱਸ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦੋ ਬੱਸਾਂ ਯੂਪੀ ਦੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਬੱਸ ਵੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਨਿਜੀ ਬੱਸ ਹਰਦੋਈ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਡਰਾਈਵਰ ਚਾਲਕ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਕਿਰਾਏ ਲਈ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਮੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬੱਸਾਂ ਦੇ ਡਰਾਈਵਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਜਾਣ ਲਈ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਤੋਂ ਘੱਟ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਿੰਡਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਰਹੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਸਕ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਮਾਸਕ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਦੂਰੀ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਬੱਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਦੀ ਲਾਗ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੀ ਵੱਧ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਘੋਸ਼ਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਜੋ ਰਾਸ਼ਨ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਘੋਸ਼ਣਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਅਜੇ ਵੀ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਕੁੱਝ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਪਰ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਦੇ ਸੰਕਰਮਣ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਬਚੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਘਰਾਂ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
