ਇਹ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮੂਲ ਸਰੋਤ ਸੂਰਜ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਇੱਥੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਹ ਕਹੇ ਕਿ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਅਜਿਹਾ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਵੇਗਾ ਤਾਂ ਯਕੀਨ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਅਰਬ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਲਈ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਰਬ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਯੂਰੋਪੀਅਨ ਸਪੇਸ ਏਜੰਸੀ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਗਾਈਆ ਪੁਲਾੜ ਯਾਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅੰਕੜਿਆਂ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਬਾਰੇ ਕਈ ਅਹਿਮ ਜਾਣਕਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਜਿਹੇ ਤਾਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ‘ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਸੂਰਜ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਊਰਜਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਇਸ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਹੈ। ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਦਾ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਫਿਊਜ਼ਨ ਸੂਰਜ ‘ਤੇ ਊਰਜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਾਈਆ ਪੁਲਾੜ ਯਾਨ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਡਾਟਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਬਾਰੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਲਗਭਗ 8 ਅਰਬ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤਕ ਸੂਰਜ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘਟਦੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਘਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਆਕਾਰ
ਤਾਰਾ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਉਸਦੇ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਪੁੰਜ ਆਦਿ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ‘ਤੇ ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਦੀ ਕਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਆਕਾਰ ਵਧਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਆਕਾਰ ਸੈਂਕੜੇ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਜਿਹੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਜਾਇੰਟਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਦੀ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਜਾਇੰਟ ਤਾਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ।
ਆਦਮਖੋਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਤਾਰੇ
ਸੂਰਜੀ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਹਿ ਤਾਰੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਹਿ ਤਾਰੇ ਦੇ ਗੁਰੂਤਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਾਰੇ ਤੋਂ ਊਰਜਾ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇੱਕ ਤਾਰਾ ਲਾਲ ਅਲੋਕਿਕ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਭੇਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਨੀਬਲ ਸਟਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਨ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ
ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਸੈਂਟਾ ਕਰੂਜ਼ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡੋ ਯਾਰਜ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜੇ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਹ ਤੈਅ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਜੀਵਨ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਜਾਨਣ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਛੱਡਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਤਬਾਹੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਣਦੀ ਹੈ ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ
ਤਾਰੇ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਰ ਗ੍ਰਹਿ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਨਵੀਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਯਾਰਜ਼ਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀ ਦਿੱਖ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਗ੍ਰਹਿ ਤਾਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਮਾਡਲਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਵੇਂ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਨਵੇਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਗਠਨ ਲਈ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
